Bestaande dromen:

2006

yasmin

20 jaar

2006

stefan

39 jaar

Ik droom van een verrijzenis

2006

bram

30 jaar

Droom de stad !?

is het dan zo slecht gesteld met
onze stad? Ik hoorde al
vele mooie dromen, zelf heb ik
er ook paar… maar wat
‘t belangrijkste is dat al deze
duizenden dromen worden waargemaakt
door die dromers! Ieder moet zijn
droom trachten waar te maken.
Het is niet altijd even makkelijk
in een stad te wonen, maar is
dat niet juist het unieke
aan een stad?

Droom zo voort!

2006

tanya

63 jaar

Ik droom van een vriendelijke stad
een mensvriendelijke stad
met een bestuur dat écht
naar de mensen luistert -
naar de fietsersbond en hun
adviezen, bijvoorbeeld
naar wijkbewoners – zonder
geërgerd te raken door hun
wensen voor / verlangen naar
de menselijke maat, want
zij willen ook en vooral het
beste voor de stad
ik droom van een stadsbestuur
dat onderhoudt wat fraai
aangelegd was voordat ze
aan weer een megaproject
beginnen.

2006

dory

59 jaar

Antwerpen is een stad die me als geboren en getogen Antwerpenaar nauw aan het hart ligt. In mijn dromen ben ik soms terug op een van de vele plaatsen waar vroeger prachtige gebouwen stonden maar die helaas gesloopt zijn. Kipdorpvest waar het ‘jeugdtheater’ stond – afgebroken om een stijlloze grauwe torenflat neer te poten is zo een plaats. In mijn dromen is er niks veranderd en is het nog een mooie vriendelijke plek. Ook de prachtige kiosk op de Groenplaats omringt door bomen en grint op de grond kan ik niet uit mijn geheugen wissen. Onbegrijpelijk dat men dit zomaar heeft afgebroken om een soort prefab kiosk te zetten. De arme nieuwe boompjes krijgen op die betonplein geen kans tot groeien. Steeds weer zie je er een verdwijnen en enkel een triest lidteken blijft over. Ja , de Kathedraal staat er nog , oef . Maar het tolhuis is ook gesloopt om plaats te maken voor een onnoemlijk lelijk flatgebouw . De Entrepot ging onder luid protest van de bevolking tegen de vlakte . (En nog tal van andere gebouwen en bomen )
Maar we zien nu toch een beetje kentering . de heraanleg van de leien is ronduit prachtig ! Een goed teken en de nieuwe bomen kan je bomen noemen. Zouden de kaaien ook ooit een promenade krijgen met bomen en zitbankjes – zoals in andere grote steden waar een rivier door stroomt ? Er wordt over gesproken , we willen het geloven . Antwerpen was een prachtige stad en zou dat terug kunnen worden want eindelijk krijgen architecten die naam
waardig een kans-daar zijn we heel blij met . Antwerpen kan terug een stad worden waar we terecht trots op kunnen zijn . Want mooie gebouwen en aangename straatjes en speelpleinen
met veel groen daar worden de mensen vriendelijk van . Dus laat alsjeblief de bomenkap stoppen – ook in de randgemeenten . Al die bomen zijn niet ziek ! Dat gelooft niemand meer .
Om het ongezouten te zeggen – wie vult zijn zakken met al dat kappen en (eventueel)
nieuwe aanplant . Dit lijkt erg op de vroegere harteloze gebouwensloop . Antwerpen is al een
van de minst groene steden van Europa . Ook prachtige nieuwe architectuur oogt treurig in een
omgeving waar geen groen gerespecteert wordt . Hier en daar een belooft nieuw park(je) mag
geen excuus zijn om elke oude boom te rooien . Wat heeft men toch tegen oude bomen ?
Ik laat het hierbij , en hoop en wens dat mensen met een gevoel voor ethiek en esthetiek
niet langer de mond wordt gesnoerd . Het zou prachtig zijn om niet voor elke boom die wat
volume heeft te moeten vrezen dat ze hem morgen naar willekeur zullen rooien .
Groeten , en dank dat we als gewone burger toch onze wens mogen uitspreken , nu
maar hopen dat er met die wensen eens rekening wordt gehouden .

P.S. Het openbaar vervoer wordt steeds beter!

2006

m

/

Ik droom van een stad waarin leerkrachten (zeker XXXXXXXXXXX) die verstaanbaar Nederlands praat. En van Evi….

2006

denise

54 jaar

Ik droom van een autoluwe stad waar ruimte is en goede lucht voor voetgangers én fietsers. Ik droom
van kruispunten waar fietsers voorrang hebben op auto’s, van degelijk aangelegde fietspaden naar en
in de stad.

Ik droom van een stad waar iedereen zijn plaats krijgt en graag gezien
wordt, van een stad waar vrede is en voldoende werk en inkomen voor
iedereen.

2006

bert

19 jaar

Ik hoop dat ik het meisje leer kennen dat me elke morgens een steek in
het hart geeft als ze me straal voorbij loopt..

2006

fran

10 jaar

ik droom van een goede stad waar je veel ks kan beleven (elke week)
Ik wil een veilige stad zonder armoede en geweld’.
Ik wil een stad waar geen rasisme is,
een stad die zorgt voor de mensen.
een wereld die leeft van liefde!!!!!

2006

elisabeth

45 jaar

Eigenlijk Antwerpen als stad, is al een droom voor mij en eerlijk gezegd weet ik niet meer
wat ik nog over haar moet dromen. Telkens als wij terugkeren van vakantie is het eerste wat
wij doen een Vlaamse zender zoeken, meestal is dat radio antwerpen 1. Op het moment dat
wij op de hoogte van de Antwerpse ring zijn horen wij de magische woorden uit
luidsprekers komen: “Antwerpen 1 welkom thuis” Telkens op dat ogenblik word ik vervuld
met een warm verlangen naar mijn huis, naar mijn Antwerpen. Dan ben ik blij dat ik terug
kom naar de beroemde stad van Rubens, havens en het rijke culturele leven die stad ons bied.
Nochtans mijn dromen leken helemaal anders dan 25 jaar geleden. Op 28 november 1981 ben
ik naar hier gekomen en gebleven. Het was mijn eerste kennismaking met een totaal andere
cultuur, mentaliteit en verscheidenheid in talen.
Ik was hartelijk ontvangen door Antwerpen, want het is op dit ogenblik mijn stad, waar ik
meer dan de helft van mijn leven heb doorgebracht. Na 25 jaar te leven hier tussen de
Antwerpenaars mag ik met beetje fierheid zeggen dat ik Vlaams perfect beheer en dankzij
mijn schoonfamilie ken ik zelfs een beetje Antwerps dialect, genoeg om naar het Echte
Aantwerps theater te gaan en om hun humoristische spelen te bekijken.
Ik ben in Polen geboren waar ik tot mijn 20e met mijn familie heb geleefd, natuurlijk mis ik
mijn geboorteland van tijd tot tijd. Toch verloochen ik mijn afkomst niet en ben ik fier ook
daar van het leven te mogen geproeven hebben.
ik wil hier mijn levensgeschiedenis niet uit de doeken doen, want dan word inderdaad een
half boek en dat is niet mijn bedoeling. Eén ding weet ik zeker: het was niet altijd
gemakkelijk, maar heb ik het overleefd met vallen en opstaan zoals vele andere. Misschien
schrijf ik ooit een boek en geloof mij het heeft veel kansen om bestseller te worden(grapje).
Dankzij verschillende mensen die ik door jaren leren kennen heb, mensen met
uiteenloopende afkomst en opleiding heb ik jullie cultuur, gewoontes en manier van het
leven heb overgenomen en geintegreerd in mijn leven. In de afgelopen 25 jaar dat ik hier
verblijf heb ik ooit slechte ervaringen gehad. Nooit had ik de indruk dat ik hier niet welkom
was. Zelfs toen ik niet taalmachtig was. Integendeel, mensen hier hebben mij altijd
aangemoedigd en gestimuleerd om verder te doen met wat ik bezig was vooral hun taal,
cultuur en gewoontes goed leren kennen en ze in het dagelijkse leven gebruiken.
Mijn houding tegenover andere mensen is:glimlachen en vriendelijk zijn kost geen moeite en
u kan er ver mee geraken.Mijn Antwerpen mijn droom heeft mij nog meer gegeven dan ik
ooit had gedacht. Toen in de lente 2003 te weten kwam dat mijn, enige zusje, aan een
ongeneeslijke vorm van kanker leed, de enige die ons toen geholpen heeft was jawel
‘Antwerpen’ vooral het OCMW.
In de anderhalfjaar durende ziekte krijgen wij ontzettend veel steun en wat mij is bijgebleven,
was de warmte, de manier hoe mensen mijn zus hebben behandelt. Wij hadden geen geld
om haar te behandelen en toch had ik de indruk dat zij behandeld werd als een speciaal
iemand met ontzettend veel respect, liefde en warmte. Mijn droom is: ooit iets terug te geven
aan iedereen die ons hebben bijgestaan in deze heel moeilijke tijden, misschien met dit
schrijven met mij hele hart bedankt het Midelheim ziekenhuis, bedankt aan palliatieven zorg
daar.
Het is gemakkelijk kritiek te geven op alles en iedereen zoals: Antwerpen geen propere stad is,
hier veel racisme heerst en ga maar verder. Dat iedereen zijn verantwoordelijkheid neemt,
proper zijn daarbinnen en buiten, warm en hoffelijk zijn voor elkaar, misschien ooit leven wij
allemaal in de droom stad.
In de vooravond van de verkiezingen heb ik mijn eigen wens, dat ons Antwerpen onze
droomstad naarvoor komt als plek waar iederen welkom is, zonder onderscheiding van
afkomst, huidskleur of geloofsovertuiging. Dat is mijn droom en ook de droom van een hoop
lieve mensen die in mijn droomstad wonen in mijn Antwerpen.

 

2006

magali

15 jaar

ik droom …
liefdevolle woorden bij het krieken van
de dag…

2006

eva

16 jaar

Ik droom dat alles blijft zoals het is en dat
het in de toekomst zelfs nog beter wordt.

2006

zoë

16 jaar

Ik droom van een stad,
heel groot en fijn,
waar iedereen op zijn gemak kan zijn…

Ik droom van een stad,
zonder geweld en gevaar,
en waar iedereen zorg draagt voor elkaar…

Ik droom van een stad,
met veel muziek,
en waar ik rozen riek…

Ik droom van een stad,
met veel plezier en sfeer,
en met veel goed weer…

Ik droom van een stad,
met een grote discotheek,
die dat open is alle dagen van de week…

2006

andré

68 jaar

Ik droom ervan dat de inwijkelingen
in onze stad zich zouden integreren
in het kulturele leven, zoals fanfares,
toneelgroepen, biljartclubs en noem maar op.
Want nu zijn ze daar totaal onzichtbaar.

2006

toet

44 jaar

Ik droom dat ik stop met dromen,
Zodat mijn dromen werkelijkheid kunnen worden

Ik droom dat ik mijn dromen van lang geleden
waar maak.

Ik droom dat de mensen verder
doen met hun evolutie : goe bezig

Ik droom dat mijn stad de lotto wint

Ik droom dat er een dag komt waarop
ik niet meer hoef te dromen omdat
alles al uitgekomen is

2006

milou

11 jaar

Ik zou graag willen dat mijn hond Fintje
nooit zou sterven. Omdat het mijn
lievelingshond is

2006

assünta

12 jaar

Ik droom om mijn broer, mijn zusje, en mijn eigen
vader ooit te kunnen leren kennen.
En om mijn verleden van me af te kunnen schudden

2006

ramazan

12 jaar

ik droom dat ik later een voetballer zal zijn.
maar dat zal niet gaan want iedereen maakt me uit dat ik stom ben.
Maar ik trek me daar niks van aan. Ik doe gewoon zoals ik ben,
en hoop dat die gene mij uitschelden er spijt van krijgen

2006

iris

15 jaar

Ik droom<van een stad waar alles fijn is. Een stad waar school en werk maar pas beginnen rond het middaguur zodat iedereen fris uitgeslapen is. Een stad waar donkere en koude kleuren worden afgeschaft en alle huizen, fietsen, lantaarnpalen, en verkeersborden mooie gekleurd zijn. Een stad waar snoep en koekjes gratis zijn. Ik droom van een stad waar iedereen mag zijn wie of wat hij wil zijn. Mensen verkleden zich en lopen door de straten als dieren, feeën, koningen en koninginnen of misschien gewoon als zichzelf. En in de bossen en parken zijn er bomen met prachtige, heerlijke vruchten voor iedereen en hangmatten voor een middagdutje. Om van weg te dromen…

2006

merel

16 jaar

Ik wil een stad waar iedereen, iedereen kent? Waar er geen racisme is en waar de mensen van andere landen aanvaard worden zoals ze zijn. Dat er ook geen geweld meer is.
Ook wil ik een stad waar je ‘s morgens de vogeltjes hoort fluiten en waar er in uw buurt een parkje is waar je ‘s middag uw boterhammetjes kan opeten. En als je ‘s avonds wil uitgaan, ga je naar een plaats waar alle jeugd van heel de stad zit en dat je die allemaal kent. Dat is een stad waar ik van droom.