Bestaande dromen:

2006

elena

32 jaar

Ik droom dat ik de Marokkaanse, Joodse, Chinese en andere nationale
feesten als vriend kan bezoeken.

2006

kevin

16 jaar

mijn ideale stad zou er helmaal anders uitzien dan ze er nu uitziet.
Il wil onze stad in 2 delen splitsen! 1 deel waar de kinderen kunnen spelen
op een rustige manier, en 1 deel waar de jeugd kan uitgaan en kan gaan
feesten. Er moet een zéér groot park komen, met veel grasvelden en veel
bomen, zodat alle mensen daar rustig kunnen gaan spelen met hun kinderen
of een leuke wandeling kunnen maken met de hond! Ik wil een stad waar
minder geweld wordt gebruikt dan nu! Er wordt teveel geweld gepleegd en dit
komt voornamelijk door allochtonen! Dit kan niet meer!
De allochtonen moeten zich aanpassen aan België, wij niet aan hun land!
Dit alles zou onze stad zo veel beter maken!

2006

cédric

12 jaar

Mijn droom begint in een science fiction verhaal over: de toekomst, vliegende auto’s en vliegend verkeer. Het speelt zich af in het jaar 2025, waarin vliegende skateboards, elektronisch aanpassende kleding en computergestuurde huizen deel zijn van het dagelijks bestaan. Een tijd van chaos bestaat hier niet meer, voor iedereen zijn er dezelfde regels, wie zich er niet aan houdt beland in een elektronisch gevangenissysteem met elektronische beveiliging en robotten die de orde stellen. Wie zich wel aan de regels kan houden wordt beloond in een puntenscore, hoe meer punten je scoort, hoe meer luxe je hebt. Een tijd waarin iedereen snakt naar het eeuwige jonge leven, de oudere mensen genieten verjongingskuren, ook een tijd waarin ze meer denken aande aarde waarop ze leven. Dit is niet enkel mijn droom, maar ook het leven waarop ik hoop. Dit was mijn droomverhaal, hopenlijk denken er nog mensen zo over.

2006

barbara

19 jaar

Ik droom dat dit echtig in ‘t echtig voor altijd is ….

2006

benny

17 jaar

laat liefde de stad als het ware betoveren en laat deze magie de vrije loop

2006

ro

17 jaar

wosm foto (world organisation for scouting) krachtige symboliek

2006

robbe

17 jaar

dit is een foto van wosm (world organisation for scouting) maar de symboliek van de wereld
vrede komt er duidelijk uit , deze mensen hebben 1 droom namelijk vrede

2006

yasmin

20 jaar

2006

stefan

39 jaar

Ik droom van een verrijzenis

2006

bram

30 jaar

Droom de stad !?

is het dan zo slecht gesteld met
onze stad? Ik hoorde al
vele mooie dromen, zelf heb ik
er ook paar… maar wat
‘t belangrijkste is dat al deze
duizenden dromen worden waargemaakt
door die dromers! Ieder moet zijn
droom trachten waar te maken.
Het is niet altijd even makkelijk
in een stad te wonen, maar is
dat niet juist het unieke
aan een stad?

Droom zo voort!

 

2006

tanya

63 jaar

Ik droom van een vriendelijke stad
een mensvriendelijke stad
met een bestuur dat écht
naar de mensen luistert -
naar de fietsersbond en hun
adviezen, bijvoorbeeld
naar wijkbewoners – zonder
geërgerd te raken door hun
wensen voor / verlangen naar
de menselijke maat, want
zij willen ook en vooral het
beste voor de stad
ik droom van een stadsbestuur
dat onderhoudt wat fraai
aangelegd was voordat ze
aan weer een megaproject
beginnen.

2006

dory

59 jaar

Antwerpen is een stad die me als geboren en getogen Antwerpenaar nauw aan het hart ligt. In mijn dromen ben ik soms terug op een van de vele plaatsen waar vroeger prachtige gebouwen stonden maar die helaas gesloopt zijn. Kipdorpvest waar het ‘jeugdtheater’ stond – afgebroken om een stijlloze grauwe torenflat neer te poten is zo een plaats. In mijn dromen is er niks veranderd en is het nog een mooie vriendelijke plek. Ook de prachtige kiosk op de Groenplaats omringt door bomen en grint op de grond kan ik niet uit mijn geheugen wissen. Onbegrijpelijk dat men dit zomaar heeft afgebroken om een soort prefab kiosk te zetten. De arme nieuwe boompjes krijgen op die betonplein geen kans tot groeien. Steeds weer zie je er een verdwijnen en enkel een triest lidteken blijft over. Ja , de Kathedraal staat er nog , oef . Maar het tolhuis is ook gesloopt om plaats te maken voor een onnoemlijk lelijk flatgebouw . De Entrepot ging onder luid protest van de bevolking tegen de vlakte . (En nog tal van andere gebouwen en bomen )
Maar we zien nu toch een beetje kentering . de heraanleg van de leien is ronduit prachtig ! Een goed teken en de nieuwe bomen kan je bomen noemen. Zouden de kaaien ook ooit een promenade krijgen met bomen en zitbankjes – zoals in andere grote steden waar een rivier door stroomt ? Er wordt over gesproken , we willen het geloven . Antwerpen was een prachtige stad en zou dat terug kunnen worden want eindelijk krijgen architecten die naam
waardig een kans-daar zijn we heel blij met . Antwerpen kan terug een stad worden waar we terecht trots op kunnen zijn . Want mooie gebouwen en aangename straatjes en speelpleinen
met veel groen daar worden de mensen vriendelijk van . Dus laat alsjeblief de bomenkap stoppen – ook in de randgemeenten . Al die bomen zijn niet ziek ! Dat gelooft niemand meer .
Om het ongezouten te zeggen – wie vult zijn zakken met al dat kappen en (eventueel)
nieuwe aanplant . Dit lijkt erg op de vroegere harteloze gebouwensloop . Antwerpen is al een
van de minst groene steden van Europa . Ook prachtige nieuwe architectuur oogt treurig in een
omgeving waar geen groen gerespecteert wordt . Hier en daar een belooft nieuw park(je) mag
geen excuus zijn om elke oude boom te rooien . Wat heeft men toch tegen oude bomen ?
Ik laat het hierbij , en hoop en wens dat mensen met een gevoel voor ethiek en esthetiek
niet langer de mond wordt gesnoerd . Het zou prachtig zijn om niet voor elke boom die wat
volume heeft te moeten vrezen dat ze hem morgen naar willekeur zullen rooien .
Groeten , en dank dat we als gewone burger toch onze wens mogen uitspreken , nu
maar hopen dat er met die wensen eens rekening wordt gehouden .

P.S. Het openbaar vervoer wordt steeds beter!

2006

m

/

Ik droom van een stad waarin leerkrachten (zeker XXXXXXXXXXX) die verstaanbaar Nederlands praat. En van Evi….

2006

denise

54 jaar

Ik droom van een autoluwe stad waar ruimte is en goede lucht voor voetgangers én fietsers. Ik droom
van kruispunten waar fietsers voorrang hebben op auto’s, van degelijk aangelegde fietspaden naar en
in de stad.

Ik droom van een stad waar iedereen zijn plaats krijgt en graag gezien
wordt, van een stad waar vrede is en voldoende werk en inkomen voor
iedereen.

2006

bert

19 jaar

Ik hoop dat ik het meisje leer kennen dat me elke morgens een steek in
het hart geeft als ze me straal voorbij loopt..

2006

fran

10 jaar

ik droom van een goede stad waar je veel ks kan beleven (elke week)
Ik wil een veilige stad zonder armoede en geweld’.
Ik wil een stad waar geen rasisme is,
een stad die zorgt voor de mensen.
een wereld die leeft van liefde!!!!!

2006

elisabeth

45 jaar

Eigenlijk Antwerpen als stad, is al een droom voor mij en eerlijk gezegd weet ik niet meer
wat ik nog over haar moet dromen. Telkens als wij terugkeren van vakantie is het eerste wat
wij doen een Vlaamse zender zoeken, meestal is dat radio antwerpen 1. Op het moment dat
wij op de hoogte van de Antwerpse ring zijn horen wij de magische woorden uit
luidsprekers komen: “Antwerpen 1 welkom thuis” Telkens op dat ogenblik word ik vervuld
met een warm verlangen naar mijn huis, naar mijn Antwerpen. Dan ben ik blij dat ik terug
kom naar de beroemde stad van Rubens, havens en het rijke culturele leven die stad ons bied.
Nochtans mijn dromen leken helemaal anders dan 25 jaar geleden. Op 28 november 1981 ben
ik naar hier gekomen en gebleven. Het was mijn eerste kennismaking met een totaal andere
cultuur, mentaliteit en verscheidenheid in talen.
Ik was hartelijk ontvangen door Antwerpen, want het is op dit ogenblik mijn stad, waar ik
meer dan de helft van mijn leven heb doorgebracht. Na 25 jaar te leven hier tussen de
Antwerpenaars mag ik met beetje fierheid zeggen dat ik Vlaams perfect beheer en dankzij
mijn schoonfamilie ken ik zelfs een beetje Antwerps dialect, genoeg om naar het Echte
Aantwerps theater te gaan en om hun humoristische spelen te bekijken.
Ik ben in Polen geboren waar ik tot mijn 20e met mijn familie heb geleefd, natuurlijk mis ik
mijn geboorteland van tijd tot tijd. Toch verloochen ik mijn afkomst niet en ben ik fier ook
daar van het leven te mogen geproeven hebben.
ik wil hier mijn levensgeschiedenis niet uit de doeken doen, want dan word inderdaad een
half boek en dat is niet mijn bedoeling. Eén ding weet ik zeker: het was niet altijd
gemakkelijk, maar heb ik het overleefd met vallen en opstaan zoals vele andere. Misschien
schrijf ik ooit een boek en geloof mij het heeft veel kansen om bestseller te worden(grapje).
Dankzij verschillende mensen die ik door jaren leren kennen heb, mensen met
uiteenloopende afkomst en opleiding heb ik jullie cultuur, gewoontes en manier van het
leven heb overgenomen en geintegreerd in mijn leven. In de afgelopen 25 jaar dat ik hier
verblijf heb ik ooit slechte ervaringen gehad. Nooit had ik de indruk dat ik hier niet welkom
was. Zelfs toen ik niet taalmachtig was. Integendeel, mensen hier hebben mij altijd
aangemoedigd en gestimuleerd om verder te doen met wat ik bezig was vooral hun taal,
cultuur en gewoontes goed leren kennen en ze in het dagelijkse leven gebruiken.
Mijn houding tegenover andere mensen is:glimlachen en vriendelijk zijn kost geen moeite en
u kan er ver mee geraken.Mijn Antwerpen mijn droom heeft mij nog meer gegeven dan ik
ooit had gedacht. Toen in de lente 2003 te weten kwam dat mijn, enige zusje, aan een
ongeneeslijke vorm van kanker leed, de enige die ons toen geholpen heeft was jawel
‘Antwerpen’ vooral het OCMW.
In de anderhalfjaar durende ziekte krijgen wij ontzettend veel steun en wat mij is bijgebleven,
was de warmte, de manier hoe mensen mijn zus hebben behandelt. Wij hadden geen geld
om haar te behandelen en toch had ik de indruk dat zij behandeld werd als een speciaal
iemand met ontzettend veel respect, liefde en warmte. Mijn droom is: ooit iets terug te geven
aan iedereen die ons hebben bijgestaan in deze heel moeilijke tijden, misschien met dit
schrijven met mij hele hart bedankt het Midelheim ziekenhuis, bedankt aan palliatieven zorg
daar.
Het is gemakkelijk kritiek te geven op alles en iedereen zoals: Antwerpen geen propere stad is,
hier veel racisme heerst en ga maar verder. Dat iedereen zijn verantwoordelijkheid neemt,
proper zijn daarbinnen en buiten, warm en hoffelijk zijn voor elkaar, misschien ooit leven wij
allemaal in de droom stad.
In de vooravond van de verkiezingen heb ik mijn eigen wens, dat ons Antwerpen onze
droomstad naarvoor komt als plek waar iederen welkom is, zonder onderscheiding van
afkomst, huidskleur of geloofsovertuiging. Dat is mijn droom en ook de droom van een hoop
lieve mensen die in mijn droomstad wonen in mijn Antwerpen.

2006

magali

15 jaar

ik droom …
liefdevolle woorden bij het krieken van
de dag…

2006

eva

16 jaar

Ik droom dat alles blijft zoals het is en dat
het in de toekomst zelfs nog beter wordt.

2006

zoë

16 jaar

Ik droom van een stad,
heel groot en fijn,
waar iedereen op zijn gemak kan zijn…

Ik droom van een stad,
zonder geweld en gevaar,
en waar iedereen zorg draagt voor elkaar…

Ik droom van een stad,
met veel muziek,
en waar ik rozen riek…

Ik droom van een stad,
met veel plezier en sfeer,
en met veel goed weer…

Ik droom van een stad,
met een grote discotheek,
die dat open is alle dagen van de week…